It's just a thought

Tue, 16 Jun 2009 10:03:42 GMT

En de mensen en de mensen en de mensen zeggen maar wat.
En de vragen en de vragen en de vragen en de vragen. Kijk, in een kooi das niets voor mij. Tijd ook niet, ben ik echt niet goed in.

Ik ben een beest.
GRRRRRRRRRR.

UITGANG UITGANG IK ZOEK DE UITGANG. oh daar sorry - wat ben ik verward.
nee.

Tue, 21 Apr 2009 13:34:14 GMT

(dit mag vooreeuwig duren - samen naar muziek luisteren)

Mon, 20 Apr 2009 16:15:33 GMT

Shhh. Ik moet stil zijn. Spijt schuilt in luide woorden, ik moet zwijgen.
vaag vaag vaag - kleurloze warboel heb ik ervan gemaakt.
Heb ik het licht uitgedaan of droom ik weer? Ik hoop maar dat ik mn verstand kwijt ben. Dat zou heerlijk vrij zijn, met mn nieuwe waarheden alles opnieuw openen. Dozen die op zolder liggen. Niet letterlijk natuurlijk.
vaag vaag vaag - de kleuren lopen door elkaar

Met mn hand op mn mond en mn benen samengebonden. Ik leef wel maar hoe.
En wat is het verschil tussen geluiden en muziek? En mislukking en kunst? Wat is het verschil tussen mij en jou? Normaal en verloren?
Shhhh. Vragen blijven vragen, je weet zelf ook dat er geen antwoorden komen, ze rennen altijd weg. En met mn hand op mn mond roep ik ze terug. Met mn benen samengebonden loop ik erachter.

Je blijft wakker. Uren in nachten, in lange donkere nachten. Droom ik al?

Fri, 03 Apr 2009 12:43:22 GMT

ALL - all - ALL - all

or nothing.

Hm ja ik hou wel van Au Revoir Simone. Meer dan vroeger. Zegt dat iets over wie ik nu ben? En moet dat?
Kijk. Ik verveel me. En de vrijheid is nog maar net begonnen. Maar ok. We zullen er wat van maken. Misschien ga ik naar buiten. ( zal ik vliegen?) Misschien ja. (zal ik vallen?)

Ik hoest. Woorden willen ook naar buiten. ( maar zullen zij ook vliegen? vallen ze niet altijd?)
Het enige dat hier werkelijk vrij is, is de muziek. Waanzinnig mooi. Tot Waanzin leidend. Maar wat is Waanzin en wat is er mis mee?
Woorden en Waanzin - ja ok ze beginnen allebei met een W - maar wat is de verdere connectie?
En kan ik ook gewoon iets zeggen zonder er een vraag van te maken?
Ik verwacht teveel van jou maar Au Revoir Simone zegt dat iedereen zn eigen vragen kan beantwoorden omdat het antwoord in jezelf dan zit. Dus je hoeft niet te antwoorden want vanbinnen weet ik het al. Zeggen ze.

En dat deuntje begint jaaaa. Knight of Wands.
O-oh Joy. I can ( of is het can't?) see you. Misschien is het hopeloos maar het klinkt zo verlangend dat het wel can moet zijn, vind ik. En als niet dan vertrouw ik op mn eigen antwoord. En dat is can. I can see you, it's aaaall I waaaant.
Ja dat is ook zo toch. Wat kan je verder willen. Gelukkig zijn. Ben niet helemaal tevreden met die geluiden. Gelukkig moet zachter klinken. Het moet kunnen vliegen toch.

(all or nothing?)

Fri, 27 Mar 2009 20:04:28 GMT

Ik geloof er nog steeds niets van. Dat kan niet, het kan gewoon niet. En moet ik daar nou om huilen of lachen?
Ik wil iets heel creatief doen. Ik wil mensen leren kennen. Ik wil nog eens met jou praten. Ik wil dat jij er altijd bent. Ik wil naar buiten. Ik wil mn muziek zoveel luider. Ik wil met mn fiets die ik niet heb naar jou. Ik wil boeken lezen die woorden losmaken. Ik wil snelheid, adrenaline of gewoon leven. Ik wil mn kamer niet opruimen.
Nee. (en toch zal dat moeten alicia, zo is er geen ruimte voor beweging meer)

Ach.
Wat is gelukkig zijn.
Wat is houden van.
Ik weet verdorie zo weinig.

Maar het ontbreken van kennis geeft me miss de kans er zelf wat van te maken. Mijn leven is mijn uitvinding. En bah, verandering doet me beven. Maar zo is het ook niet goed.
Nee (en toch moet het alicia, allebei)

Soms vind ik het zo raar dat ik het ECHT niet meer zeker weet - ben ik dit? Het lijkt niet zo. Zo had het niet moeten zijn. Ik had iets anders moeten zijn. Ik heb het allemaal zo verkeerd gedaan. En dan weet ik het niet. Als ik dit niet ben - wie is dit dan wel? Wie zegt dit?
Ach. Ik ben zo moe en Ik ik ik ik ik. het is niet eens zo'n mooi woord. Het lijkt op Ikea.

Fri, 13 Mar 2009 19:59:26 GMT

Hoi.
Ik heb zoveel te vertellen maar het zal niet willen. Ik heb vaarwel gezegd, half. Hoe dat kan zal ik je niet uitleggen. Ik wil gewoon vrij zijn en toch - en toch - toch wil ik niet alleen zijn begrijp je. En ok, ik kan weer slapen (maar ik droom). En ok, ik ben niet zo heel down (maar ik denk niet).

Ik wil gewoon gelukkig zijn, een beetje. Hm, niet klagen de laatste dagen waren overleefbaar, ja best. En het leven is niet leeg - nu niet. Ik ga steeds terug naar het niets. Wat bedoel ik? Ik bedoel dat ik - wel - het zit zo - tis net alsof mn leven een schuif is, een boekenplankje - en tegenwoordig gooi ik alles er steeds af, kaboem alles op de grond. En dan ga ik één voor één de dingen die ik wil houden terugzetten, ze even bekijken, tegen mezelf zeggen 'kijk alicia, dat is toch mooi? is dat niet iets waar je dankbaar voor moet zijn? ja alicia wees eens blij met wat je hebt'. Wanneer ik alles dat iets waard een plaats heb gegeven probeer ik niet naar de lege plekken te kijken - de dingen die er niet meer zijn, de dingen die er hadden kunnen zijn. Zieje ik doe mn best. Ik wil gewoon gelukkig zijn.

Jedidja ik ga automatisch aan jou denken. Als ik eerlijk ben. Jij hebt de beste plaats op dat plankje weet je dat. Ik zet jou net naast een leegte zodat die minder opvalt.

Brieven schrijven. Woorden verzamelen. Ik vertel mensen over heel de wereld over mezelf. KIJK KIJK KIJK dit ben ik! Wat vinden jullie? Ik wil het weten, ik wil ik wil. Wat scheelt er met mij? Scheelt er iets met mij? Zouden jullie van mij kunnen houden? Kunnen wij elkaar gelukkig maken? Kan ik dat? Ik wil jou doen lachen - ik wil dat je mij leuk vindt. Ach ik wil niet veel meer hoor.
Ik wil gewoon dat ze me leuk vinden. Zodat ik eens mezelf kan gaan leuk vinden. En gewoon gelukkig zijn. Allemaal heel gewoon. Zonder dr moeilijk over te doen. Dus zeg me, wat vind je van mij? En dan schreeuwt er iets in me onmiddelijk terug "Je wilt het niet weten!! ". Ja ik ben nog steeds bang. Wat als niemand van mij houdt. Wat als alles een leugen is. Wat als het water plots zoveel dieper is dan het lijkt.

Ik heb niets gezegd van wat ik wou zeggen. Ik weet niet eens meer wat ik wou zeggen.
Aan iedereen die dit leest - dit meen ik 100 % - alles - en ook dit: Ik wil dat jij gelukkig bent. Ik wil dat je pijn voelt, even. Zodat je daarna gelukkig kan zijn met gevoel, met besef. Ik wil dat je niet alleen bent - het is zo verschrikkelijk donker alleen. Ik wil dat je eerlijk bent. Kan dat?
Anyways. Vandaag was een mooie dag. Niet één die me zal nablijven. Maar eentje die ik zonder spijt geleefd heb. En dat is mooi ja. Dat voelt goed. Ik wil er niet in zwemmen want straks komt het diepe gedeelte weer. Ik weet dat ik zo weer zal verdrinken (en dit keer zal zij er niet zijn). Daarom dat ik nu langs het water loop. Het is mooi. Ooit zal ik zwemmen.

Sat, 28 Feb 2009 09:54:41 GMT

JE WAS ER NIET.

gebeurtenissen die niet zijn gebeurd waardoor een leven niet meer vooruit gaat maar terug, omgekeerde richting en uiteindelijk gaat het daardoor in elkaar storten - als een krot. want er is maar één richting om in te leven. opnieuw gaat niet.
Ik slaap weer zo slecht - denken denken denken denken denken. Alsof er ooit een antwoord zal zijn. Waarom ik zo ben, waarom jij er niet was, wat ik nu moet doen, waar gaan we naartoe, zeg me dat eens, waar gaan we nu eigenlijk naartoe?

Dr is geen edit knop aan realiteit, ik heb et al geprobeerd. En de kracht om alles in één keer te verwijderen heb ik ook niet.
Woorden blijven herhalen, draaien rond mezelf en uiteindelijk misselijk vallen. Verpletterd onder mn eigen gewicht.
Hiermee moeten we ophouden. Aandacht zoeken & eerlijk zijn. Het is hetzelfde.

Iets positiefs? ...

Ik hou van deze muziek. De zon schijnt niet. Ik ga zo pannenkoeken eten.

Argh hiervoor dient dit toch helemaal niet. Nee nee nee ik mag het hier blijven herhalen als ik daar behoefte aan heb. Ik ben eenzaam, eenzaam eenzaam eenzaam eenzaam eenzaam eenzaam eenzaam eenzaam eenzaam eenzaam en een beetje hopeloos verloren.

Mon, 16 Feb 2009 15:49:22 GMT

Gaan we heel hard ons best doen? En even doen alsof het echt niet kan schelen.
Obsessies verbreken. Dat betekent eigenlijk dat ik er dan niet mag aan denken. Dat ik er dus ook niet mag over schrijven.

Sun, 15 Feb 2009 16:11:04 GMT

Mag ik nog wat zeggen? Eigenlijk zou ik liever schrijven maar typen is makkelijker, dichtbij.
Daarnet vond ik je heel even toch niet zo speciaal. En ik wou dat gevoel vasthouden maar ik ben hem alweer kwijt.

Ik zou niet naar zo'n lied mogen luisteren, zelfs deze niet. Niet terwijl het bijna komt, die bui. Maarja, je weet het, ik ben zwak, ik ben idioot, ik ben miss toch wel een beetje emo. & wat klinkt dat dom. Ik mis je. en jij ook. Ik ben weer alleen. alleen. in mn eentje, heel eenzaam.

En ik heb schrik dus doe ik niets, ga ik niet naar beneden, sta ik niet op en durf ik niet eens mee te zingen.
Gisteren was nochtans zo mooi & bijna perfect. Spinvis stond plots in mn eigen wereld en vertelde me dat het ok was, dat ik daar mocht blijven wonen, alles komt in orde, alles is veilig zolang ik daar blijf, in mn eigen wereld.
Maar nu is die muziek alweer weg en sta ik er alleen voor. En gooien ze dingen naar me en ik kan niet vangen , ik kan niet weglopen.

Een heleboel kleuren door elkaar en het word bruin & lelijk. Zodat je niets meer ziet van wat was. Dansende witte wolkjes komen uit de huizen van de buren en ze verdwijnen in de koude lucht. lucht. lucht. Kon ik maar ademen zoals toen.

Thu, 05 Feb 2009 21:15:19 GMT

Was je hier maar.

ik kan helemaal niets zeggen want ik mag het niet. het is zoveel beter als ik mn mond hou. het is echt beter als ik zwijg. want je wilt het toch niet horen en wie doe ik dr dan een plezier mee. maar jij mag praten, je mag zoveel van mij. en waarom doe je het dan niet.
het is jouw keuze, ik zou vast dezelfde maken. niet dat ik je daarmee gelijk geef. het is gewoon logisch, ik begrijp het. maar ik wou dat ik kon zien, en dat ik kon tonen. het gaat altijd om hetzelfde, wat ik wil. maar da's alleen omdat er niet veel is om over te praten dat er wel is. er is niet veel, alleen dingen die zouden kunnen zijn. en ik wou dat je daar eens uit kwam. je hoort daar helemaal niet thuis, zieje?

jij ziet het anders. dat kan ook. jij bekijkt het vanuit deze wereld en niet in het geheel. of zoits. ik weet het ook niet in detail ik weet alleen dit: ik ben alleen. en ik ben jou zo beu en toch wil ik meer praten. nee ik ben jou niet beu, ik ben mn eigen reacties beu. mag niet vergeten dat het mijn schuld is. tzou wel makkelijk zijn moest het dejouwe zijn. anyways, dit is niet belangrijk. of dat is het wel, maar zou het niet mogen zijn. dit gaat hier helemaal niet over en ik ga nu over iets anders zingen.

tis alweer donker buiten. ik ga nog niet slapen want ik wil niet dat morgen komt. we zwijgen en ik wou dat je hier was.

Mon, 02 Feb 2009 15:47:59 GMT

dat ik huil. dat ik niet eens wil dat jij lacht. dat ik het contrast niet aankan. jij met dat leven en ik met mn leegte.
neenee daar draait het niet om. het is gewoon... waar sta ik dan.

het is al gedaan. het stelde niets voor. dat is op zich wel goed. niet zoals die andere keer waardoor alles maar bleef vallen. nee nu ben ik gewoon weer daar. en waarom moet net nu dit lied beginnen, en heb ik niet de kracht het te skippen. maar kan ik het wel luider zetten.
back in time. (weetjenog)

mn wangen zijn alweer nat en stijf en mn ogen willen niet meer kijken. maar ik wou dat je zag, dat je tkon zien. waarom ben ik dit??
waarom is mn wereld die richting in gegaan?? en waarom kunnen we niet meer terug

ik heb zo zo veel te zeggen maar steeds hetzelfde.

ik wil niet alleen zijn.

Mon, 26 Jan 2009 20:10:04 GMT

(voor ik me ga douchen wou ik gewoon even vertellen dat het in alles kruipt en dat het daarom moeilijk is. en verder weet ik helemaal niets. alleen dat het overal is en hoogstwaarschijnlijk nooit weg zal gaan.)

Sun, 25 Jan 2009 15:16:09 GMT

kijk, want nu is de tijd om te schrijven. vast te leggen voor het te laat is. deze muziek heeft geen keuze maar zal binnenkort zo vol zijn van nostalgie dat het pijn doet. want hierna is niets hetzelfde. ik ga mezelf niks wijsmaken. hierna is niets hetzelfde.
ik ga zoveel verliezen, en dingen zullen duidelijk zijn misschien, maar ik ga niet meer weten waarom.

ben ik fout. is dit verkeerd. mag ik dingen niet zooo veel groter maken dan ze echt zijn?
kijk, ik ga mensen ontmoeten. daar is niks aan toch. dat hoort bij het leven. je bestaat en anderen ook en dus komen die soms samen.
maar in mijn wereld is het een wonder. is het een hoogtepunt ( waarnaar je uitkijkt en eens je dr staat zie je de afgrond en weet je plots niet meer waarom je hiernaar toe wou gaan en voor je het weet val je, heel diep)

deze muziek voelt het ook. de spanning. de stilte voor de storm.
en ik ga willen schreeuwen en het zal niet mogen. en ik ga moeten praten maar ik ga willen schreeuwen.
zal ik dr ooit mee lachen? zal ik terugdenken aan mn angst toen die rollercoaster langzaam naar boven ging en denken 'hahaha dat was toch niet zo erg joh!' ? of zal ik misselijk van angst mezelf beloven het nooit meer te proberen?

een ziekte in je hoofd. er scheelt niks met mij of met hun of met die dag of met haar of met dat. alles zal ok zijn, maar je bent zo ziek in je hoofd dat je het niet kunt zien. wat zal ik zien? de wereld die in elkaar klapt en verdwijnt en donker wordt en die me levend opeet terwijl ik blijf hopen. ik leg vast hoe ik me nu voel. hoe ik voorspel. en als ik hiernaar terugkijk wil ik mezelf uitlachen, hard. ik wil weten dat ik dom was. ik wil weten dat ik niet aan het liegen was. het is echt wel ok.

Mon, 19 Jan 2009 19:02:37 GMT

Ik zou wat liever mogen zijn. Tis niet alsof jij niet probeert. Je doet zo je best, jawel. Maar ik kan niet vertrouwen met zoveel twijfel. En toch is dat geen excuus voor mijn gedrag.

Kan je iets missen wat je nooit had? Het besef dat ik meer had kunnen zijn.
En weer word ik kwaad op mezelf voor dat egocentrisme. Was ik maar een introvert, helemaal en niet alleen alsof.
Hadden we nu maar een boeiende conversatie.

Ik wil Eenzaamheid wegvechten. Tonen dat ik sterker ben. Maar hij weet wel beter, we weten allebei wie hier het zwakst is. I'M ALRIGHT!!!!! .
shhh. ( je bent echt niet alleen)

Dit gaat niets veranderen. Dat wel. Of niet. Waarschijnlijk blijft alles net hoe het was, alleen staan we een paar stappen dichter bij het einde.

Sat, 17 Jan 2009 15:42:08 GMT

Ok. wiv.

*stilte*

nee *afraid to sleep*

Ik moet niets zeggen maar. Je kan blijven uitstellen natuurlijk. Daar draait het trouwens ook niet om. Het is gewoon jouw schuld. En demijne.
Hoofdpijn, vanbinnen drukt naar buiten. en omgekeerd.

Ik mis je. Of ik mis mij, toen jij er was. Of wat anders. Of ik mis niets en wil gewoon niet vooruit.
Of misschien is dit lied geen goed idee.

Ik vraag steeds wat iedereen doet, hier. Want ik wil het ook altijd weten ' wat doeje' 'wat doeje' wat doeje'. En meestal doe ik niets. Maar dat kennen we al hè. Meer mensen? waarschijnlijk niet. Innerrust ofzo? hmm, lijkt me ook onwaarschijnlijk.

*afraid to sleep opnieuw*
*en opnieuw*

wiv waar ik mee bezig ben, waar ik naartoe ga en wie ik ben. hoe zou ik dat moeten weten? waar komt zekerheid vandaan?
en ik wou dat ik gewoon voort kon gaan zoals nu, zonder veel besef. maar nee. plots moeten we allemaal zoeken maar waar.
dan krijg je cliché's en moet je daar je weg mee vinden. en als ik het niet geloof? dat kies je maar, zomaar, en hoop je.
Lijkt de enige keuze. want echt, weet ik veel? Nee.

Fri, 09 Jan 2009 22:13:23 GMT

En ik wou dat nu het eindelijk-niet-huilen door mezelf was veroorzaakt en niet door jou. Maarja.
Het is donker en ik zal slapen, dat weet ik nu wel zeker. Verloren zijn maakt vermoeid.
Morgen is een lelijke dag. Ik wil hem helemaal niet meemaken. Maar wat doe je eraan?

Een doodlopende straat, of een cirkel dat kan ook. Tkomt opt tzelfde neer.
HIER ZIJN WE WEER. ( in dat hoekje)
ik ken dat gezicht, die snot & tranen en lippen opgezwollen en haar nat langs de kant. ik ken dat geluid ook wel, stikken & snikken. en weet ik veel hoe het verder te beschrijven. heeft geen nut OK.

Kijk, zo kan het niet voort. Maar. Ja. wat doe je eraan?

Thu, 08 Jan 2009 18:17:36 GMT

het zou zoveel pijn niet mogen doen.
serieus ik kan zo'n grote hoeveelheid niet aan.

weglopen lukt niet. ik kan gewoon niet meer rennen.
tis een doodlopende straat.

Wed, 07 Jan 2009 12:46:00 GMT

En ik weet dat ik dat niet ben. Dat er muren zijn. Dat je niet door glas kan lopen.

Ja ik ben doorweekt. De kleuren zijn plots feller. Je weet wat ik zeg.

Ik kan dit niet. Maar ik ben niet zo bang meer (juist?)
En het raam staat open. Ze wuiven naar me aan de overkant. Onbetrouwbaar, maar dat is alles magisch.
We zien wel wat gebeurd.

Mon, 05 Jan 2009 06:09:37 GMT

Gek hoe ik zin heb om te leven vandaag. Zal wel een paar-minuten-bui zijn. Of misschien ligt het aan spinvis (Kom in de Cockpit!)
Sliep max. drie uur en lag wakker wakker wakker. denken denken denken.
Nu wil ik iets doen, ookal hoor ik mn lichaam zuchten 'neeee'.

Ik ben vanalles beu en ik weet het gewoon niet meer zo goed.

Maar hey hey hey laten we vrolijk zijn. Al lachend hel tegemoet.
(ik ben mn verstand kwijt)

Fri, 19 Dec 2008 18:11:17 GMT

IK WIL GEWOON BELANGRIJK ZIJN.
begrijp dat dan toch. ik wil gewoon nodig zijn.

Fri, 19 Dec 2008 16:15:32 GMT

Morgen ben ik hier niet meer, twee weekjes maar.

"Finally woken" speelt. Zo'n rare terugblik nu. Kerst in het derde. Ik zou niet terugwillen, nee. Computer was een hele andere wereld voor me toen, maar het woord 'obsessie' kende ik al helemaal.
"Child don't worry it's ok". Dat sprak me toen ook al aan. Dat simpele (moedergevoel) troostende en eerlijke eraan.

Ik schommelde en het had weer die magie die het zo vaak heeft. Wat is schommelen toch een heerlijke bezigheid. Het houdt zoveel in, want ik denk aan dingen en laat het allemaal door elkaar vliegen en de rustige beweging kalmeert en doet toch dat gevoel opkomen. Van kind zijn, van ok zijn. En de bomen rond me, ver en terug dicht, en dan weer ver. De lucht als een muziekdoosje.

Please please laat morgen mooi zijn.
Oh wat was vandaag een verrassing, dankje God. Ik kwam even weer uit mezelf, sprong op de buitenwereld. Toen zij gingen ging ik mee. Muziek, zon & kou, zij en ik, dat zekere, dat gevoel.

Ok dit duurt waarschijnlijk niet lang, dit is waarschijnlijk zo weer voorbij en dan gaat het tot heeeel diep gaan. Maar waarom zou ik er nu niet van mogen genieten? Waarom zou ik nu niet mogen leven? Nee nee nee je neemt het niet weg van me.
Ik mag ook soms gelukkig zijn.

Thu, 18 Dec 2008 21:51:58 GMT

Al mn muziek mooi georganiseerd in een mapje, dat vind ik een gezellig idee.
en jij, gezellige livejournal, bent nog steeds mn vriendje hoor.

zieje soms kan ik ook gewoon schrijven zonder bitter&boos&bang&bijnahuilend
soms kan ik ook gewoon zijn en daar ok mee zijn. soms kan ik weten dat ik alleen ben en gewoon hopen op ooit wat meer.
gewoon dromen dat het ooit meer dan 'ok' is. maar ok is al een hele prestatie (kijk maar naar een paar maand geleden!)
groeien? hmm dat weet ik niet zo. gewoon voortgaan hè, niet stoppen.

Ik zal door mn muziek gaan, wegdoen wat ik niet meer nodig heb. Waarom vertel ik je dit?
Omdat, weetjenog, dit mn vrije lj is :) Omdat ik hier niets hoef aan te trekken en niemand moet zijn, omdat het hier lucht, zand & water is.

Lalalalala. Kon ik maar wat vaker eerlijk zijn. Iedereen nu een mailtje sturen ' hey mensen, ik denk aan jullie, en jullie geloven het vast niet, maar ik hou echt waar van jullie, heel veel' - want hechten is zo gevaarlijk en ik doe het te vaak.
Heb ik tegen je gesproken? Pas op, ik hang vast al aan je.
Zo kom ik niet over denk ik, is maar goed ook, alleen sommige mensen komen te weten hoeveel belang ik aan hun hecht, voor de rest laat ik mezelf het niet voelen. En soms - ja zo gek is het - soms is het net omgekeerd, en wou ik dat ik wat meer liefde had voor mensen.
Maarja, Liefde & Haat liggen toch ohzo dicht naast elkaar.

Dus hm. Ik reik uit naar zoveel. Naar mezelf ( hoi alicia! leuk dat je lacht, morgen volhouden hè, het wordt moeilijk maar je kan het, heus), Naar deze lj (hoi lj! je bent lief, dankje om me eerlijk te laten zijn), Naar wie dit leest (hoi jij! ja hoi! Ik vind je prachtig, dat meen ik, wees trots op jezelf) Naar morgen (hoi morgen! please, vermoord dit niet, laat het zo eenvoudig zijn) & Naar het einde van dit bericht ( Hoi einde! ook jij bent belangrijk ja :) )

Thu, 18 Dec 2008 19:25:21 GMT

Omdat ik me doodverveel. Nee niet dood. het valt best mee hoor.

Overmorgen vertrek ik dus. (het voelt niet hoe het zou moeten voelen maar dat komt nog)
Ik kijk soms weer echt uit naar dingen, kleine dingen.
en ik geniet van muziek, echt heel veel.

Vanuit mn allerallerdiepste? Daar borrelt iets, heel zachtjes, bijna bang teveel in beweging te brengen.
Het is er nog zo rommelig, en altijd die stank, echt om van te walgen. Ik stink binnen en buiten.
maar positief zijn, want er is genoeg om over te klagen, das ni moeilijk
de echte kunst is het mooie te vinden.

En dat is kerstmis, dat zijn de lichtjes aan mn raam, dat is het lied dat speelt, en de liedjes die ervoor ook speelden, en dat is familie en samenzijn, dat is mn te grote trui, en dat is het lied dat nu begint, en dat zijn mn voeten die onritmisch gaan dansen, dat zijn mn handen die klappen, mn stem die te hoog meezingt, en dat is mn gezicht dat langzaam gaat glimlachen tot er 'het is ok' op staat geschreven.

ik wou dat ik een stift had en het ook op jouw gezicht kon schrijven.

Wed, 17 Dec 2008 10:55:27 GMT

hmm. niet dat ik zo interessant ben.
maar hallo hallo hallo wat gebeurd hier toch

ik droom zo zo veel. echt de hele nacht leef ik.
vannacht kwam ze, en ze was zo vriendelijk en alles was hoe het hoort te zijn. en daarna lag ik in bed, en werd er mij gevraagd waarom ik zo'n rare dingen op mn toetsen schrijf. het plantje zat te rotten in een potje. en nog zoveel meer.

en daarvoor. ik ging naar zo'n donkerbruin oud gebouw, en het zat vol mensen die zichzelf zo mooi en fantastisch vonden, en ik hoorde er niet bij. dus ging ik een hele hoop maskers aandoen, en voor ik het wist was ik heel oud. dat kon je aan mn voeten zien. lopen door het bos. en nog zoveel meer.

ik kan niet meer denken, muziek & dromen als mist in mn hoofd. (is dat een woord? ik twijfel plots) het mooiste is dat er vogels vliegen. zo hoog en vrij.

Mon, 15 Dec 2008 11:25:29 GMT

Nu al pauze? Hmm ja nu al.

Offline. Iedereen grijs. Afwezig, leven aan het leven.
Te-dum. Ze nemen ook een pauze. Daar word je groen van.

"Hoe is het", vragen ze me steeds.
Hoe is wat? Wat is 'het?' Leven, ik, situaties?
als dat 'het' is, vinnik et maar vies
En wat bedoel je met 'is'? Wil je weten wat ik ervan vind of wil je een eerder objectieve beschrijving?
En ik vraag het ook "Goed, en jij?"

En dan vertellen we wat typisch over onze dag. Iets dat we meemaakten dat de ander miss wel eens zou kunnen interesseren. En hoe ik dit vertel klinkt het alsof ik het nutteloos vind, maar dat is niet zo. Ik heb het nodig, die regelmaat.

Stiltes heb je bijna zoizo. Ze zijn niet zo leuk als levensechte. Je kan niet gewoon staren, gezichtsuitdrukking waarnemen, je kan niet luisteren naar hoe je samen ademt, samen leeft. Je kan niet gewoon zijn, tesamen. Nee die andere persoon doet wat zo ver weg en ik besta toch niet meer.

Dus wanneer de stiltes pijn gaan doen, word ik ook grijs, afwezig.

(Meestal ben ik er wel, aan de overkant, niets aan het doen, pauzeren voor een eeuwigheid.)