En de mensen en de mensen en de mensen zeggen maar wat.
En de vragen en de vragen en de vragen en de vragen. Kijk, in een kooi das niets voor mij.  Tijd ook niet, ben ik echt niet goed in.

Ik ben een beest.
GRRRRRRRRRR.

UITGANG UITGANG IK ZOEK DE UITGANG. oh daar sorry - wat ben ik verward.
nee.

(dit mag vooreeuwig duren - samen naar muziek luisteren)

Shhh. Ik moet stil zijn. Spijt schuilt in luide woorden, ik moet zwijgen.
vaag vaag vaag - kleurloze warboel heb ik ervan gemaakt.
Heb ik het licht uitgedaan of droom ik weer? Ik hoop maar dat ik mn verstand kwijt ben. Dat zou heerlijk vrij zijn, met mn nieuwe waarheden alles opnieuw openen. Dozen die op zolder liggen. Niet letterlijk natuurlijk.
vaag vaag vaag - de kleuren lopen door elkaar

Met mn hand op mn mond en mn benen samengebonden. Ik leef wel maar hoe.
En wat is het verschil tussen geluiden en muziek? En mislukking en kunst? Wat is het verschil tussen mij en jou? Normaal en verloren?
Shhhh. Vragen blijven vragen, je weet zelf ook dat er geen antwoorden komen, ze rennen altijd weg. En met mn hand op mn mond roep ik ze terug. Met mn benen samengebonden loop ik erachter.

Je blijft wakker. Uren in nachten, in lange donkere nachten. Droom ik al?

ALL - all - ALL - all

or nothing.

Hm ja ik hou wel van Au Revoir Simone. Meer dan vroeger. Zegt dat iets over wie ik nu ben? En moet dat?
Kijk. Ik verveel me. En de vrijheid is nog maar net begonnen. Maar ok. We zullen er wat van maken. Misschien ga ik naar buiten. ( zal ik vliegen?) Misschien ja. (zal ik vallen?)

Ik hoest. Woorden willen ook naar buiten. ( maar zullen zij ook vliegen? vallen ze niet altijd?)
Het enige dat hier werkelijk vrij is, is de muziek. Waanzinnig mooi. Tot Waanzin leidend. Maar wat is Waanzin en wat is er mis mee?
Woorden en Waanzin - ja ok ze beginnen allebei met een W - maar wat is de verdere connectie?
En kan ik ook gewoon iets zeggen zonder er een vraag van te maken?
Ik verwacht teveel van jou maar Au Revoir Simone zegt dat iedereen zn eigen vragen kan beantwoorden omdat het antwoord in jezelf dan zit. Dus je hoeft niet te antwoorden want vanbinnen weet ik het al. Zeggen ze.

En dat deuntje begint jaaaa. Knight of Wands.
O-oh Joy. I can ( of is het can't?) see you. Misschien is het hopeloos maar het klinkt zo verlangend dat het wel can moet zijn, vind ik. En als niet dan vertrouw ik op mn eigen antwoord. En dat is can. I can see you, it's aaaall I waaaant.
Ja dat is ook zo toch. Wat kan je verder willen. Gelukkig zijn. Ben niet helemaal tevreden met die geluiden. Gelukkig moet zachter klinken. Het moet kunnen vliegen toch.

(all or nothing?)

Ik geloof er nog steeds niets van. Dat kan niet, het kan gewoon niet. En moet ik daar nou om huilen of lachen?
Ik wil iets heel creatief doen. Ik wil mensen leren kennen. Ik wil nog eens met jou praten. Ik wil dat jij er altijd bent. Ik wil naar buiten. Ik wil mn muziek zoveel luider. Ik wil met mn fiets die ik niet heb naar jou. Ik wil boeken lezen die woorden losmaken. Ik wil snelheid, adrenaline of gewoon leven. Ik wil mn kamer niet opruimen.
Nee. (en toch zal dat moeten alicia, zo is er geen ruimte voor beweging meer)

Ach.
Wat is gelukkig zijn.
Wat is houden van.
Ik weet verdorie zo weinig.

Maar het ontbreken van kennis geeft me miss de kans er zelf wat van te maken. Mijn leven is mijn uitvinding. En bah, verandering doet me beven. Maar zo is het ook niet goed.
Nee (en toch moet het alicia, allebei)

Soms vind ik het zo raar dat ik het ECHT niet meer zeker weet - ben ik dit? Het lijkt niet zo. Zo had het niet moeten zijn. Ik had iets anders moeten zijn. Ik heb het allemaal zo verkeerd gedaan. En dan weet ik het niet. Als ik dit niet ben - wie is dit dan wel? Wie zegt dit?
Ach. Ik ben zo moe en Ik ik ik ik ik. het is niet eens zo'n mooi woord. Het lijkt op Ikea.